Ik heb me altijd al gefascineerd afgevraagd wat er gebeurt op het moment dat het licht uitgaat. Voor velen is de bijna-doodervaring (BDE) een mystiek, bijna ongrijpbaar onderwerp dat ergens zweeft tussen religieuze hoop en medische anomalie. Maar als ik naar de ontwikkelingen van de afgelopen jaren kijk, merk ik dat we in een stroomversnelling zijn beland. Het onderzoek naar wat er gebeurt aan de 'andere zijde' is niet langer alleen het domein van de filosoof of de priester;

Ben en Jesje Dehaeck - Foto: https://www.litnet.co.za/ Het artikel waarvan hier sprake is, is diep spiritueel van aard en handelt onder andere over het mysterieuze contact met hen die de grens van de dood reeds zijn overgestoken. Het onuitgegeven stuk “Die man en sy gesigsbeelde”  is een klein literair mirakel dat letterlijk aan de vergetelheid is ontrukt. Mijn lieve vriendin vond dit kleinood onlangs tussen een stapel vergeten documenten van de intussen overleden kunstenaar

De stilte die valt na het overlijden van je levenspartner is niet zomaar een afwezigheid van geluid. Het is een tastbare, zware deken die elke hoek van het huis vult. Toen mijn vrouw overleed, was die stilte overweldigend. De gesprekken die we voerden, de plannen die we maakten; alles leek abrupt te zijn afgesneden. Althans, dat dacht ik. Tot de ledlampjes in onze keuken een eigen leven begonnen te leiden. In de dagen vlak na haar overlijden gebeurde er iets wat ik met mijn n

Wat gebeurt er als we op de drempel van de dood staan? Al decennialang horen we verhalen over tunnels, fel licht en een overweldigend gevoel van vrede. Maar een recente, baanbrekende studie werpt een heel nieuw licht op dit mysterie. In plaats van te focussen op de verhalen , onderzochten wetenschappers de ruimte  en de vormen  die mensen zien. De conclusie? Een bijna-doodervaring (BDE) is geen chaotische droom, maar een gestructureerde reis door een meetbare, geometrische we

Photo by The New York Public Library on Unsplash Het debat over de aard van het bewustzijn heeft mijns inziens een kritiek punt bereikt. Neurowetenschappers en filosofen blijven debatteren over de relatie tussen onze hersenen en onze geest. Nochtans ligt er een voortdurend groeiende berg bewijs op tafel die de materialistische visie op het bewustzijn uitdaagt: bijna-doodervaringen (BDE’s). De centrale stelling is duidelijk: degenen die BDE’s ontkennen  door te verwijzen naar

Een tijdje geleden viel mijn oog op een artikel in Mind Matters , een online magazine over de wetenschap van bewustzijn. Het bracht me terug naar een vraag die al jaren in mijn hoofd rondspookt: Wat kunnen kinderen ons vertellen over bijna-doodervaringen (BDE's)? Het artikel beschreef het indrukwekkende verhaal van Katie, een meisje van zeven uit Idaho. In 1982 verdronk ze bijna in een zwembad. Toen ze eindelijk gereanimeerd werd, bleek haar hart negentien minuten stil te heb

Zou het enigszins kunnen dat mijn ziel, al vóór mijn geboorte, de omstandigheden van mijn volgende leven kiest? Over de mensen die we ontmoeten. En zelfs over de uitdagingen die we tegenkomen? In de interviews die ik de afgelopen jaren deed voor ponto3.org hoorde ik opnieuw en opnieuw elementen terug die opvallend sterk leken op wat onder andere Michael Newton via zijn regressiewerk beschrijft. En langzaam begon ik het leven – mijn leven, en dat van anderen – met andere og

De bijna-doodervaring (BDE) is een intrigerend fenomeen dat al tientallen jaren de aandacht trekt. Het wordt gedefinieerd als een intense, vaak levensveranderende ervaring die zich voordoet wanneer iemand zich in een levensbedreigende situatie bevindt, of zelfs klinisch dood is. Deze ervaringen komen vaak voor onder extreme omstandigheden, zoals bij een trauma, een hartstilstand of wanneer de hersenactiviteit stopt—situaties waarin je zou verwachten dat er geen bewustzijn of

We worden van jongs af aan aangetrokken door het licht, — door groei, geluk en harmonie. Maar juist in de schaduw, daar waar het stil...