top of page

Zelfdoding: een gevoelig én belangrijk onderwerp.


Een vraag die onlangs gesteld werd op onze Facebookpagina met betrekking tot zelfdoding kreeg veel aandacht. Het is duidelijk een onderwerp dat bij velen gevoelige snaren raakt, we behandelen het dan ook met grote zorg en respect.

Ik herinner me nog steeds een opmerking van Titus Rivas toen ik hem in zijn interview vroeg hoe hij denkt over zelfdoding bij terminaal zieken. Hij merkte op dat hij niet kan geloven dat we verplicht zouden zijn om de kelk van het lijden tot de laatste bittere druppel te drinken.

Bij het zoeken naar beweegredenen waarom mensen zelfdoding overwegen kreeg ik evenveel vragen als antwoorden. Redenen variëren van depressie, angst, bipolaire stoornis, borderline, persoonlijkheidsstoornis en andere psychische aandoeningen, ernstige fysieke gezondheidsproblemen, chronische pijn of een terminale ziekte, een traumatisch verleden, seksueel misbruik, fysiek geweld of emotioneel misbruik, een gevoel van eenzaamheid en/of existentiële leegte, sociale uitsluiting of het ontbreken van een ondersteunend sociaal netwerk, ernstige financiële problemen, schulden en werkloosheid, onoplosbare conflicten, scheidingen of verlies van dierbaren, verslaving enzovoort, de lijst lijkt eindeloos.


Zelfdoding heeft meestal niet één, maar meerdere oorzaken. Cruciaal is die allemaal serieus te nemen, dus ook de mensen die met deze problemen worstelen. Zij hebben recht op hulp, ondersteuning en begrip, niet alleen van mensen die het goed met hen menen maar ook van professionals.


Ook spirituele auteurs die over zelfdoding schreven hebben verschillende opvattingen. Sommigen die geloven in concepten als de "Akasha-kronieken" of het "Boek van het Leven”, vertellen ons dat de zielen van mensen alle ervaringen en keuzes registreren die ze in hun leven maken. Zelfdoding is dan een keuze die invloed heeft op de zielenreis en verdere incarnaties. Deze zielen zouden dan mogelijk opnieuw moeten incarneren om onopgeloste lessen of karma in evenwicht te brengen. Anderen suggereren dan weer dat zielen die zelfdoding plegen, bepaalde lessen niet hebben geleerd en dus kansen hebben gemist om te groeien, en dat ze in toekomstige levens vergelijkbare uitdagingen kunnen tegenkomen om die lessen te leren. Verschillende schrijvers benadrukken het belang van compassie en vergeving, zowel voor degenen die zelfdoding plegen als voor hun nabestaanden. Ze geloven dat de ziel na de dood genezing en spirituele groei kan ervaren, en dat liefde en vergeving belangrijk zijn in dit proces. Bepaalde spirituele stromingen benadrukken het belang van niet-oordelen en het begrip dat we als mensen niet altijd de diepere spirituele reis van anderen kunnen begrijpen. Ze kunnen suggereren dat we terughoudend moeten zijn met oordelen over zelfdoding, omdat we de complexiteit van iemands innerlijke strijd niet volledig kunnen vatten.

Er is duidelijk geen eenduidig spiritueel standpunt over suïcide, en het blijft een complex en gevoelig onderwerp dat diepgaande empathie, begrip en zorg vereist.


Ik ben ervan overtuigd dat een allesliefhebbende entiteit - of het nu God, Licht, Bewustzijn, of een andere benaming betreft - vergeeft, niet oordeelt, en alles in liefde omhult.


Meer lezen ?

  • "Verder zonder jou: Jongeren over de zelfdoding van iemand die ze lief is" door Daan Westerink: Dit boek biedt inzicht in de ervaringen van jongeren die iemand door zelfdoding hebben verloren. Het biedt persoonlijke verhalen die kunnen helpen bij het verwerkingsproces.

  • "Zelfdoding in het licht van de ziel" door Hans Stolp: Dit boek bekijkt zelfdoding vanuit een spiritueel perspectief. Hans Stolp, bekend om zijn esoterische en spirituele werk, biedt in dit boek inzichten over hoe zelfdoding kan worden begrepen vanuit de ziel en wat de spirituele gevolgen kunnen zijn.

  • "Rouw na zelfdoding" door Johan Maes en Evamaria Jansen: Dit boek is geschreven voor nabestaanden van iemand die zelfdoding heeft gepleegd. Het biedt praktische adviezen en inzichten om met het rouwproces om te gaan.

  • "Leven na zelfdoding: Contact met een overledene" door Tessa van Rossen: Dit boek gaat over hoe je na de zelfdoding van een dierbare weer verder kunt leven en welke rol communicatie met de overledene hierin kan spelen.

  • "Zelfdoding in het Licht van de Ziel" door Ellen Scheffer. Dit boek bevat gesprekken met nabestaanden, mensen die een poging tot zelfdoding hebben gedaan en therapeuten uit het alternatieve circuit. Het behandelt het verlies van nabestaanden, de impact van zelfdoding of pogingen tot zelfdoding op hun leven, en hoe deze gebeurtenissen hun leven verrijkt hebben met zelfinzicht en meer bewustzijn. Sommige nabestaanden voelen nog steeds een verbinding met de overledene, wat als waardevol wordt ervaren. Dit boek biedt alternatieve, meestal spirituele benaderingen voor het omgaan met zelfdoding​


Ter afsluiting en uit respect: als je zelf suïcidale gedachten hebt of als je iemand kent die dat heeft, zoek dan onmiddellijk hulp bij een gezondheidszorgprofessional of een crisishulplijn. Suïcidaal gedrag is een noodgeval en moet met de grootst mogelijke zorg worden behandeld.


Hulp nodig? Bij de Zelfmoordlijn 1813 staat er iemand voor je klaar. Elk gesprek is anoniem en gratis. Bel 1813, dit nummer is altijd bereikbaar, 24/7.

De chatdienst van Zelfmoordlijn 1813 is elke avond geopend tussen 17u en 00u. https://www.zelfmoord1813.be/ik-heb-hulp-nodig/chat-met-de-zelfmoordlijn

Je kan 24 uur op 24 een mail sturen naar mail@zelfmoordlijn.be. Je mail wordt binnen de 5 werkdagen persoonlijk beantwoord door één van de vrijwilligers.

bottom of page